image
Slider

W dniu 28 maja 2011 odbyła się w Poznaniu organizowana przez Uni-Terra Wyższą Szkołę w Poznaniu Ogólnopolska Konferencja Naukowo – Szkoleniowa "Współczesne oblicze autyzmu – diagnoza, leczenie, terapia"

Celem konferencji było zaprezentowanie współczesnych metod diagnostyki autyzmu, wciąż mało znanego w Polsce leczenia autyzmu poprzez dietę i suplementację (Medycyna Integracyjna/Funkcjonalna) oraz metod terapii w odniesieniu do dzieci z różnymi zaburzeniami ze spektrum autyzmu, możliwych do prowadzenia w indywidualnym postępowaniu, jak i w edukacji.

Wykłady w konferencji prowadzili specjaliści z całego kraju:

Prof. dr hab. Jadwiga Cieszyńska z AP w Krakowie, Neurobiologiczna terapia autyzmu
Prof. dr hab. Ewa Pisula z Uniwersytetu Warszawskiego,  Wczesne wykrywanie autyzmu
Prof. dr hab. Wojciech Otrębski, KUL JPII, Autyzm jako wyzwanie dla rehabilitacji zawodowej i społecznej
dr  Magdalena Cubała z Ośrodka ARCANA w Warszawie , Biomedyczne leczenie autyzmu
dr Marta Korendo z AP w Krakowie Zastosowanie symultaniczno – sekwencyjnej metody nauki czytania w terapii dzieci autystycznych
dr Agnieszka Rymsza, Przedstawiciel Fundacji Synapsis z Warszawy, Działalność Fundacji SYNAPSIS na rzecz osób z autyzmem w Polsce
dr Wanda Baranowska z WSHE w Sieradzu,   Sytuacja rodziców dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi
Ewa Jagodzińska z Ośrodka ARCANA w Warszawie,  Stosowanie diety w leczeniu autyzmu –
Piotr Tomankiewicz z Fundacji Nowa Nadzieja z Kalisza, Być rodzicem dziecka autystycznego.

Autyzm jest zaburzeniem rozwojowym, które najczęściej ujawnia się w ciągu pierwszych trzech lat życia jako rezultat zaburzenia neurologicznego, które oddziałuje na funkcje pracy mózgu. Autyzm i jego pochodne, jak podaje aktualna statystyka, występują raz na 110 urodzeń i występuje cztery razy częściej u chłopców niż dziewczynek. Dochody, stopa życiowa, czy wykształcenie rodziny nie mają żadnego wpływu na występowanie autyzmu. Autyzm ma wpływ na rozwój mózgu w sferach rozumowania, kontaktów społecznych i porozumiewania się. Dzieci i dorośli z autyzmem najczęściej mają kłopoty z komunikacją w grupie i wspólnych czynnościach. Zaburzenia utrudniają im porozumienie z innymi i kontakt ze światem zewnętrznym. Chorzy mogą wykonywać te same ruchy ciała (np. machanie ręką, kołysanie się), prezentować nietypowe reakcje wobec innych ludzi, lub przywiązanie do przedmiotów, czy sprzeciwianie się jakimkolwiek zmianom w ustalonym porządku dnia. W niektórych przypadkach może występować agresja i/lub samookaleczanie się.
Autyzm jest trzecim najczęściej spotykanym upośledzeniem rozwojowym- częstszym niż zespół Down'a. Jednak większość społeczeństwa, w tym wielu pracowników służby zdrowia, świata nauki czy nauczycieli nadal nie rozumie jak autyzm oddziałuje na osoby chore i jaki jest najlepszy sposób pracy z osobami cierpiącymi na autyzm.